Od 16 lipca wchodzą w życie nowe zasady dotyczące podnoszenia kwalifikacji zawodowych przez pracowników – informuje Rzeczpospolita.

Nowe regulacje wprowadziła ustawa z 20 maja 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks pracy oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na ich podstawie z przepisów zniknęło rozróżnienie form edukacji na szkolne i pozaszkolne. Pojawiła się za to zupełnie nowa definicja, która mówi o podnoszeniu kwalifikacji zawodowych, zgodnie z którą jest nim zdobywanie lub uzupełnianie przez pracownika wiedzy i umiejętności z inicjatywy pracodawcy lub za jego zgodą.

Aby jednak uniknąć różnych niejasności w kwestii zgody pracodawcy na dokształcanie w każdym przypadku przyznania pracownikowi uprawnień związanych z podnoszeniem kwalifikacji wskazane jest określanie wzajemnych praw i obowiązków na piśmie, w formie umowy czy też porozumienia. W przypadku, gdy pracodawca zobowiązuje podwładnego do pozostawania w zatrudnieniu po ukończeniu nauki konieczne jest zawarcie umowy szkoleniowej. Pracodawca może związać pracownika z zakładem przez maksymalnie trzy lata od zakończenia nauki pod groźbą obowiązku proporcjonalnego zwrotu wydatków poniesionych na jego dokształcanie.

Dodane do Kodeksu Pracy przepisy przewidują obligatoryjnie jedynie dwa uprawnienia podnoszącego kwalifikacje pracownika. Ma on możliwość skorzystania z urlopu szkoleniowego lub zwolnienia z całości bądź części dnia pracy na czas niezbędny do punktualnego przybycia i uczestnictwa w zajęciach z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Ponadto nowe przepisy wskazują jednoznacznie, że urlopu szkoleniowego udziela się w dni, które są dla pracownika dniami pracy. Dodatkowe świadczenia, obejmujące pokrycie przez pracodawcę kosztów kształcenia, przejazdów, podręczników czy zakwaterowania, zależą już wyłącznie od woli pracodawcy i umiejętności negocjacyjnych podwładnego.

Więcej w Rzeczpospolitej z 14 lipca 2010r.